Donaties aan St. Anthony’s Nursery School – schooljaar 2011.

In zijn e-mail van 16 december 2010 gaf frater Frans Janssen aan dat het experiment (uit 2009) om aan de St.Anthony’s Nursery School ook een groep toe te voegen waar het 1e leerjaar van de Primary School zou worden onderwezen, voor het schooljaar 2011 geen vervolg zou krijgen. De Nursery school is dus weer een echte opvang van de kindjes 3 tot 6 jaar.
Hoewel wellicht het aantal kinderen voor het schooljaar 2011 daardoor zou afnemen, dacht frater Frans dat het bedrag wat nodig zou zijn om te blijven voorzien in voeding voor de kleintjes, plus minus wel gelijk zou blijven met het budget van het schooljaar 2010.

Het Bestuur van Inje Jua Kali besloot daarom tot de volgende donaties voor 2011:
- € 2300 voor voeding, extra melk en extra vis voor de kinderen.
Naast de maispap, bonen, rijst, kan het menu worden uitgebreid: soms eens een klein stukje vlees, of eens een ei. In elk geval: zeker 2x per maand een beker melk en een portie vis.
- Opnieuw (zoals ook in 2010) een extra donatie om didactische hulpmiddelen aan te schaffen (papier, krijtjes, wasco, boetseerklei, potloden), voor dit jaar vastgesteld op € 300.
Het bedrag van € 2600 is op 2e Kerstdag 2010 overgemaakt naar frater Frans.

Omdat er al in oktober 2010 lappen stof gekocht moesten worden, zodat het naaiatelier kon beginnen aan het maken van ruim 100 uniformpjes, zonden de 3 “Oma’s van St.Anthony’s “ al in oktober een voorschot naar frater Frans om de aankoop mogelijk te maken.
In december werd ook het restant bedrag overgemaakt: immers ook voor het schooljaar 2011 moest er op de markt weer een baal onderbroekjes opgekocht worden!

Misschien is het nog eens goed dat we beseffen hoe de situatie voor de kindjes die wees zijn, anno 2010/2011 is gesteld.
De bekende Belgische journaliste Annemie Struijf, die in het najaar van 2010 opnieuw tv-opnamen maakte in de omgeving van Kabongo (circa 10 km van Oyugis/Mosocho) voor haar docuserie: “De zusters van mijn dochter”, geeft aan:

"Volgens statistische bronnen zijn er ongeveer anderhalf miljoen aids-wezen in Kenia.
In de Afrikaanse traditie blijven baby’s en kinderen van overleden ouders meestal in de eigen familie (groot familieverband), en zouden zij worden “opgevangen” door een tante of een oma. Maar…. die familieleden zijn vaak zelf ziek, zeer arm en niet geïnteresseerd in de door familietraditie aan hen toegewezen kinderen. Sinds de aidsepidemie zo zwaar huishoudt in Afrika zijn er grote gaten in het sociale netwerk ontstaan. Daardoor vallen vele weeskinderen uit de boot en stelt zich een enorm probleem van verwaarlozing en ondervoeding, soms zelfs doelbewust, opdat ze zouden sterven en er meer middelen zouden vrijkomen voor de eigen kinderen.

Het is niet uitzonderlijk, dat als de moeder overlijdt na de bevalling, de baby geheel aan zijn/haar lot wordt overgelaten. Geen voeding, geen verzorging. Het ligt in een hoekje, ingepakt in een doek, net zolang tot het gestorven is. Er wordt absoluut niet naar omgekeken. De vader en ook zijn andere vrouwen steken geen hand uit.

Kinderen, waarvan de vader en de moeder overleden zijn, blijven achter in de ouderlijke hut. Meisjes van 10-11 jaar nemen de moederrol over. Ze koken voor hun mede-broertjes/zusjes en doen het huishouden. Bedelen op de markt voor eten. En kunnen het schoolgeld niet betalen.
Frater Frans gaf in zijn decemberbericht aan, dat de St.Antony’s Nursery School op dat moment 53 kinderen had, die volstrekt “verlaten” zijn.
En die maar zelf moesten zien hoe te overleven.

Voor de kinderen van de St.Anthony’s Nursery School wordt er wel gezorgd.
Voor hen werd de Stichting Inje Jua Kali Mosocho Foundation opgericht, zodat er geld bij elkaar gebracht kon worden, opdat ze wel kunnen overleven.

Formeel vorm gegeven in het beleidsplan van de Stichting.
Een citaat hieruit:

Doelstelling
De stichting heeft zich ten doel gesteld te garanderen dat de kinderen van de St. Antony’s Nursery School elke dag een warme maaltijd uitgereikt krijgen.

Funding
Elk jaar in het vierde kwartaal versturen wij een mailing, waarbij de leden van het bestuur hun netwerk benaderen teneinde een verzoek tot donatie te doen voor dit goede doel.
Tot op heden hebben donateurs hier aardig in bijgedragen. Daarnaast zijn er ook op regelmatige basis andere spontane bijdragen van donateurs.
Hetgeen klaarblijkelijk mensen aanspreekt hierin is dat elke gedoneerde euro ook uiteindelijk het goede doel bereikt; alle aanvullende kosten (waaronder druk-, porto- en bankkosten) worden door de bestuursleden zelf gesponsord.

Besteding
Wij werken in deze samen met leden van de Congregatie van Fraters CMM ter plaatse. Onze contactpersoon, de heer frater Frans Janssen CMM, stelt in het vierde kwartaal van elk jaar een begroting op teneinde vast te stellen wat benodigd is aan financiële middelen voor het komend schooljaar om onze toezegging gestand te doen.
In haar bestuursvergadering in het vierde kwartaal beoordeelt het Bestuur deze begroting en neemt hierin een beslissing over het geheel of gedeeltelijk toekennen van de gevraagde financiële middelen.
Medio lopend schooljaar, ontvangt het bestuur een tussentijdse evaluatie van frater Frans met daarbij een rekening en verantwoording over het eerste half jaar en die mogelijk gevolgd kan worden door een tussentijdse nabetaling.
Dit kan het geval zijn wanneer bijvoorbeeld de prijzen van grondstoffen voor deze voeding sterk zijn gestegen, er sprake is van oorlogssituaties –waardoor er extra hulp nodig is- of in geval van natuurrampen, waardoor mogelijk de aanvoer van grondstoffen tot prijsopdrijving kan leiden.
In dat geval stelt het bestuur mogelijk een suppletie vast, zodat de continuïteit (van de voedselvoorziening) gewaarborgd kan blijven.

ANBI-status ook in 2010 gehandhaafd!

De Belastingdienst kondigde op 27 juli 2009 aan, dat er een bedrijfsbezoek zou plaats vinden op 14 september 2009 om een indruk te krijgen van de werkzaamheden van de Stichting Inje Jua Kali en dan met name "te beoordelen of de feitelijke werkzaamheden overeenkomen met de statutaire werkzaamheden.
Hiervoor is het onder meer nodig dat de aard en de omvang van de activiteiten goed in beeld worden gebracht."
Het onderzoek omvatte de controle op:
-  de financiele jaarrekeningen over de 2 meest recente jaren
-  de statuten
-  de nieuwbrieven ten behoeve van de sponsors
-  de notulen van de bestuursvergaderingen
-  de jaarverslagen
-  het recente beleidsplan.

Het Bestuur van Inje Jua Kali ontving per 16.10.2009 van de Belastingdienst haar positieve reaktie:
"Op basis van de tijdens het bedrijfsonderzoek door u verstrekte informatie blijft de ANBI status gehandhaafd."
Dat betekent dat uw giften - onder de Belastingdienst gestelde voorwaarden - aftrekbaar zijn van uw Inkomstenbelasting!
Door deze ANBI-erkenning is de Stichting IJK is ook vrijgesteld van schenkingsrecht.
Zie ook: http://www.belastingdienst.nl/variabel/niet_commerciele_organisaties/

Donaties aan St. Anthony's Nursery School - schooljaar 2010.
In october 2009 spraken wij met frater Frans Janssen, toen hij voor zijn twee-jaarlijkse vakantie even terug was bij zijn familie in Bocholt. (België)
Hij informeerde ons o.a. over het feit, dat de leidster van de Nursery School het belangrijk had gevonden om de kinderen, die daar de leeftijd voor hadden op te vangen in een soort "schakelklasje", een overgangsjaar om ze al in de vertrouwde omgeving van de Nursery School echt onderwijs te geven op het nivo van de 1e klas van de basisschool. Het betekende wel, dat het aantal kinderen inmiddels boven de 120 was gestegen.
Frater Frans zocht ook naar mogelijkheden om te komen tot de bouw van een bewakershuisje: ondanks een afrastering, ondanks het inhuren van nachtwakers, werd er toch nog regelmatig gestolen!

Het Bestuur van Inje Jua Kali besloot in haar bestuursvergadering van 22 october 2009 tot de volgende donaties:
-  € 2300 voor voeding, extra melk en extra vis voor de kinderen.
   Naast de maispap, bonen, rijst, kan het menu worden uitgebreid: soms eens
   een klein stukje vlees, of eens een ei. In elk geval: zeker 2x per maand een
   beker melk en een portie vis.
-  Een extra donatie om didactische hulpmiddelen aan te schaffen (papier,
   krijtjes, wasco, boetseerklei, potloden) € 200.

Zoals ook in 2009 hebben enkele donoren uit de groep "Oma's van St.Anthony's " het opnieuw voor elkaar gekregen om de 120 kinderen ook voor het schooljaar 2010 te voorzien van uniformpjes. Dit jaar: broek of rokje (ook gevoerd): uit bruine lappen van de markt en de bloesjes: blauw.
En natuurlijk een baal onderbroekjes !!

In maart 2010 rapporteert frater Frans, dat ter bestrijding van de kosten voor voeding men had besloten om een lap grond te pachten en daarop mais te gaan verbouwen.
Hij noteert: huur 40 aren: € 10, omploegen: € 15, meststof 25 kg: € 15 en
3 kg zaad: € 10,80.

Iedereen is herinnert zich de ramp, die in Kenya zich voltrokken heeft in de maanden december 2007/ januari 2008. Aanleiding was de uitslag van de verkiezingen. Een complete stammenoorlog was het gevolg.
De Luo's vermooordden op grote schaal de mensen, waarmee ze tot dan toe gewoon mee samen leefden. Nu ineens moesten ze ofwel helemaal weg, ofwel werden ze geslacht.
Met name de Kikuyu's werden het slachtoffer. Veelal kleine handelaartjes, kleine zelfstandigen, die in winkeltjes en werkplaatsjes hun kost probeerden te verdienen.
Ook in de regio van Mosocho/Oyugis.
Om een lang verhaal kort te houden.
Onze groep van 90 kindjes heeft er zo'n 20 nieuwe hulpelozen bij gekregen aan de middagtafel. Onze Stichting heeft dus voortaan 110 kinderen "in de voeding".
En dank zij u, de vrienden van Inje Jua Kali zal het ons ook weer lukken, onze belofte gestand te doen.

We zijn zelfs in staat om het menu iets uit te breiden! Naast de kop ugali (maispap) of bonen kunnen we onze kinderen het komend jaar ook 1 (=een) keer per MAAND een portie melk en vlees geven EN 1 (=een) keer per WEEK een kleine portie "omen", dat zijn kleine visjes.
Daarnaast hebben we uit de donaties ook een bedrag van EUR 350 beschikbaar kunnen stellen om er wat leermiddelen voor 110 kinderen te kopen, dat zijn dan bijvoorbeeld papier en potlood om te tekenen, krijt om op het schoolbord te tekenen/schrijven, zwarte schoolbordverf om het schoolbord beschrijfbaar te maken/houden, en ook de extra slaapmatjes die de nieuwe invasie van 20 kindjes nodig heeft om tussen de middag een dutje te doen. Zo hoeven ook zij niet meer op de aarde te liggen.

Er is nog meer goed nieuws.
Enkele van onze donoren hebben op zich genomen om ervoor te gaan zorgen, dat alle kinderen bij het begin van elk schooljaar een nieuw "uniformpje" zullen krijgen. (blouse/broek, blouse/rok en een klein stropdasje)
Bovendien gaan deze donoren ervoor zorgen, dat er altijd voldoende onderbroekjes beschikbaar zullen zijn, het hele jaar door.

DANK DANK DANK !

In januari 2007 reden we langs een veld. Omrasterd, dat wel. In het midden een hele grote boom en daaronder heel veel krioelende kleine kinderen. Leeftijd zo tussen de 3 en de 6 jaar. Een kleuterschooltje dachten wij.
Klopt, zei frater Frans Janssen CMM, hier vangen we de weeskindjes op uit de buurt. En ze komen hier naar toe, omdat ze weten, dat er vanmiddag een kop maispap zal zijn. En ook: na de middag leggen we in de (2) klassen grote matten (type strandmat) op de kale grond, en dan kunnen ze daar lekker op slapen.
De 3 leidsters eten mee, want die vrouwen, die deze kinderen willen opvangen zijn HIV-besmet, staan er alleen voor en hebben verder geen inkomen. Ik geef ze € 35 per maand en daar zijn ze heel blij mee.
Onze vraag: en wie betaalt dat dan allemaal, frater Frans??.

Wel, zei hij, dit kan alleen bestaan doordat ik wat giften ontvang, ik moet het allemaal bij elkaar schooien. Mijn familie in België draagt bij en krijg ik kleine bedragen uit Nederland.

De grootste post is natuurlijk het eten. Ik ben daar ruim € 100 per maand voor kwijt. En soms moet er iets worden hersteld: bijvoorbeeld: de zwarte verf is helemaal van het schoolbord. Ik zou toch wel wat verf willen kopen. Papier en potloden om wat te tekenen en te kleuren.
OK, zeiden we, vanaf het schooljaar 2008 garandeert onze Stichting Ine Jua Kali dat deze kinderen te eten zullen hebben. Zeker en vast, je mag op ons rekenen.
En ook het geld dat je nodig denkt te hebben voor je didactische hulpmiddelen zullen we klaar hebben liggen.
We hebben begrepen, dat je medio 2007 weer op je 2 jaarlijkse vakantie naar Europa mag komen, we zien je dan weer….
En in september 2007 was frater Frans in Tilburg en ontving van de voorzitter het bedrag van € 1500 om weer een jaar eten te geven aan deze kinderen van de St.Anthony's Nursery School.

We zagen ook, dat er veel kindjes waren die verschrikkelijk oud en versleten bovenkleding aan hadden. En voorzover we dat snel konden zien, waren onderbroekjes ook heel hard nodig. Terug in Nederland vonden we een donor/sponsor, die toezegde met ingang van 2008 steeds voor onder- en bovenkleding te zullen gaan zorgen. Ook dat kreeg frater Frans mee.

Wij willen u gaarne dank zeggen voor uw donatie in het kader van onze actie in de maanden december 2006 en januari 2007. Een van onze relaties, die toch in West-Kenya voor werk moest zijn, hebben we het geld meegegeven.

Een deel van het verslag:
"We hebben inderdaad in Mosocho aan de CPschool het bedrag van € 2675 persoonlijk over gedragen, zodat u zeker weet dat de leerlingen van deze school een heel jaar lang, elke dag, als lunch een kop ugali (pap van witte mais) zullen kunnen ontvangen. Daarnaast hadden we nog een bedrag van € 515 te besteden.
In winkels en op de markt is daar het volgende van aangeschaft: 100 dekens, 10 matrassen, 20 muskietennetten, 12 ijzeren golfplaten en 2 balen met kinderkleding (voor € 100) voor kinderen beneden de 8 jaar.
Het kopen van bovenstaande zaken heeft niet alleen veel kilometers, heel veel tijd maar vooral veel blauwe plekken aan rug en lendenen en een gebutst hoofd gekost. De wegen in dat deel van Afrika zijn erbarmelijk slecht en de zittingen in de terreinwagen al niet veel beter.
Kortom: ons verhaal is niet van "horen zeggen" of "gezien op de tv", maar echt aan het eigen lijf ervaren en doorstaan.
Het naar de armsten-der-armen brengen van de spullen betekent: wat kilometers de binnenlanden in rijden en daarna in processie, achter elkaar lopend door een greppel of over een smal pad naar een plaats met een of meerdere hutten/huisjes. De omstandigheden die daar worden gevonden zijn in en in triest. Het huisje is van palen en mest opgetrokken.
De vloer is de kale grond en behalve door de deuropening komt er nauwelijks daglicht binnen. De binnenmuren worden met kranten bedekt.
Na 18:00u is er volstrekte duisternis, voor "kerosine"(petroleum) is geen geld.

Geen vorm van inkomen, veelal geen andere familie of verzorgers als de nog in leven gebleven oma, die op haar oude dag moet zorgen voor een of meer kleinkinderen.
Of een meisje van 14, die sinds kort hoofd van het gezin is geworden omdat ouders, tantes, ooms, grootouders aan de razernij, die AIDS heet, zijn overleden en zij achter blijft met 3 broertjes, waarvan een meervoudig gehandicapt.

Er zijn geen woorden te bedenken, die de blijdschap van de kinderen goed weergeeft, als ze iets nieuws hebben aangekregen.
 

Ook al is het soms behoorlijk oversized. Ze rennen de bush in om aan andere kinderen hun "nieuwe" spullen te laten zien. Nieuwe staat tussen aanhalingstekens, omdat de kleren van de markt minstens 2e hands, maar zeker 2e keus waren.
Als dank ontvangen wij als 'donor' bij het afscheid een maiskolf. Zo geeft men alles wat men heeft, want meer als die maiskolf is er niet.